IŞIL ÖZGENTÜRK: Ben utandım (Cumhuriyet)

Üzerinden zaman geçti ama üzerinden zaman geçen şeyleri de bu ülkede unutmayan, unutturmayan insanlar bulunduğunun bilinmesi gerek. Sermayeye ve iktidarına en hafifinden dikkatsiz, özensiz araştırmalarının sonucunda destek vermiş yazarların, dayanılmaz, inanılmaz kafa karışıklığı içinde, edinilen uyduruk bilgilerle bu topluma yararlı hiçbir şeyin üretilemeyeceğini, aksine şimdi karşısında durdukları iktidarın ekmeğine yağ süreceklerini bilmeleri gerek. Ekonomik, siyasi, toplumsal alternatifin o küçük burjuva çözümleriyle kurulamayacağını anlamaları gerek.

Işıl Özgentürk de böyle yapmıştı, şimdi iktidara yakınlığı tescilli borsada halka da arz edilmiş "yüzde yüz Türk firması" Koza Altının elinde bulunan sömürücü altın şirketinin Ovacık tesislerini gezip hayranlığını bildirirken. Bilim insanlarına, hukuki kararlara kulak asmayarak maden şirketi hakkında yanlış bilgiler verdiği Cumhuriyet'teki bir yazısında, şirkete ihtiyacı olan desteği vermiş olmasının ötesinde affolunmaz bir ‘hata’ yapmıştı. Bergama halkının neye, niçin karşı çıktığını bilmezden gelerek, unutulmaz mücadelelerini, doğal kaynaklarının yerli, yabancı sermayeye peşkeş çekilmesine karşı direnişlerini çarpıtarak şöyle söylemişti:

“İyi ki, Bergama köylüleri, Ovacık Altın Madeni’nin işletilmesine karşı çıkmışlar. İyi ki tüm protesto eylemleri yapılmış, bütün bunların sonucu dünyanın çevreye ve insana en duyarlı altın madenlerinden biri şu anda Türkiye’de üretim yapıyor.” http://www.evrensel.net/02/12/31/gundem.html#1

Emperyalizme karşı mücadelenin bir bölümüne verdiği zararın hesabını henüz yapmamış olsa da bu zaman içinde iktidarın gerçek yüzünü, çıkar ilişkilerini, ilişki ağlarını kavramaya, taşları yerli yerine oturtmaya başlayabilmişse, yazarımıza küçük bir gönülsüz bravo dışında edecek başka lafım yok...

Şimdi Çulhaoğlu ile Boratav arasında Özgentürk hiç oluyor mu?
Bu sıkıntılar tamam da bunları dillendirmenin bu alıntıdan başka yolu yok mu?
Bir arkadaş altın madeni övgüsü demiş. İyi yapmış. Ben bilmiyordum.
Dubrovnik'teki bellek müzesinde neler olduğu da deşilebilir. AB fonu ile İstanbul'da bu müzeyi kurmaya talip olanlar da sorulabilir.
İpekçi ailesinin acısına saygım var ama 'cinayetin ardında kim var' sorusuna bunca yıldır bir yanıt bulamamaları da anlaşılır değil.
Yazı birkaç paragrafı dışında çok kötü. Dağınık da. 'Ben de senaryosunu yazmıştım' olayı tamamen gereksiz.

Aydınlık çağdan haberlere arada parazit de karışıyor anlaşılan.

ben de bilmiyordum Bergama halkının ülkenin gündeminde sağlam bir mücadele inancıyla yer ettikleri günlerde Özgentürk'ün azgın yağmacı altın madencilerine destek verdiğini. okuduğum bu yazının şaşkınlığı ve sıkıntısı ile yazıyor ama hiç abartmadan söylüyorum, içimi buz eden, ömrümde okuduğum en kötü yazılardan biri bu.

neresinden başlanır, yazılanların hangi birine laf edilir bilmem ki. senaristin şu senaryosuna bakın önce. maden çalışacak, direnen köylüye istihdam sağlayacak. asi köylü önce direnecek ama sonra boyun eğecek, mutlu mesut, direnişinin ödülü veya sus payı olarak ve şükür ederek madende çalışacak , ve bu olay Özgentürk'ün madenden bize vereceği en iyi havadis olacak, bir aile olacaklar emekçi ile maden patronu...genç kızlarımızın nice madende sömürüldüğünü görmek isteyecek Özgentürk..bu söylenenler mücadeleci Bergama halkına da mücadele eden hak arayan tüm kitlelere de saygısızlık değilse nedir.

en basit çevre duyarlılığından yoksun şu saçmalığı en azgınından tüccar mantaliteli biri zırvalasa şaşırmayız, kızılçam ağaçları zaten gereksiz ağaçlarmış, endüstride kullanılmazmış. feda olsunmuş bakanlık izniyle kesilen 1200 kızılçam ağacı altın şirketine. bakın siz şu fikre...bakın siz bir aydının iki maden ceosuyla buluşunca büründüğü hale.

nasıl bir hazla nasıl bir kendinden eminlikle, nasıl bir gülünç coşkuyla, nasıl bir gizli aşağılamayla, mücadele edenleri, halkı yalancı çıkartmaya çalışarak yazılmış bir yazı! o yürekli yaşam mücadelesi nasıl da böyle kaba biçimde yok sayılmış. yağmacılar, halkın yediklerine, içtiklerine, hayvanlarına, çocuklarına zehir saçıyorken, onlara ölüm taşıyorken, hükümetlerle anlaşma içinde halka, hukuka aldırmadan, doğal alanlarını, kaynaklarını sonuna kadar sömürüyorken bu insanlar önce yaşamlarının mücadelesini veriyorken, en özü halk iradeli bir biçimde maden şirketlerini istemiyorken, hangi vicdanla altın madeninin maksimum kârının, sömürüsünün hizmetindeki yalanlar böylesi gönül rahatlığıyla, sorumsuzca, hesapsızca yayılabilir? o kadar konusunda uzman insanın, halkı bilgilendiren bilim adamlarının dilinde tüy bitti, sayısız örnek gösterdiler, sayısız kanıt yayınladılar. eli kalem tutan bir solcu aydın mı bu insanlara ve anlattıklarına ulaşamamış ve bilgisiz kalmış? hayır, çok açıkça taraf olmuş, karşı duranları, bilim adamlarını, yaşadıklarını anlatan halkı bilmemek görememekle suçlamış, maden şirketine inanmayı tercih etmiş. sormak lazım: bu nasıl aydın sorumluluğu, bu nasıl entelektüel tavır?

ülkenin herhangi bir köşesinde baltalanan mücadele bilinmez mi ki başka bir yerde de mücadeleye zarar verir, ya da bir yerde vuku bulan direniş başka bir yerde de dalga dalga yayılır. bir aydın sıfatıyla verilen mesajın öylesine bir mesaj olamayacağını altın şirketi bile biliyorken (kendisini tesislere boşuna davet etmemişlerdir) şu satırların yazarı mı bunu anlayamadı.

en çokta şunu bilmek istiyorum. ne oldu da şimdi köpürme halinde bu aydınlar peki, cemaat aynı cemaat değil miydi, sistem aynı sömürü sistemi değil miydi, aynı soygun düzeni sürmüyor muydu, bilinmeyen açığa çıkmayan ne vardı o zaman da şimdi anladılar bunu? tekel işçisinin direnişiyle memlekete akın etmiş soyguncu altın madencilerine veya söylenildiği gibi Koza Altın gibi AKP hükümetinin kucağında palazlanmış yerli şirketlere karşı direniş çok mu ayrık süreçler...tekeli desteklerken samimi olduklarına nasıl inanalım biz şimdi? tekel onlar için ne ifade ediyor nereden bilelim. geçmiş günlerini yad ettikleri nostaljik bir unsur, romantik bir simge, entelektüel bir merak mı işçi ve mücadelesi onlar için? hiçbir inancım kalmadı bu tür aydınların samimiyetlerine. yazık, gerçekten çok yazık! ama açıkça söyleyelim Işıl hanım, gerisine düştüğünüz bu halk sizleri de silkelemeyi bilecek günün birinde, eşyanın tabiatına gayet uygun olarak...

Ben o yıllarda Bergama’da bulunmakta idim. Duyarlı vatandaş olarak bu güzel ilçenin sürüklendiği felakete tepki gösterdim. Bu örnek, bu hala gözlerimi dolduran, kimsenin o güne dek önemsemediği ama bu ülke topraklarında baskıya, hükümetin estirdiği teröre rağmen halkın nasıl ısrarla mücadele edebileceğini tüm dünyaya gösteren halkla birlikte hukuk tanımaz çok uluslu emperyalist altın şirketlerine karşı mücadeleye katıldım. Önce sadece amacım çevreye zehir saçan, doğayı tahrip eden bu altın şirketlerini ilçeden def etmekti. Kelimelerle anlatamayacağım çok şeyi paylaştık, sinirlerimizin bozulduğu, hıncımızın arttığı, umudumuzun yara aldığı günler de oldu. Benim için Işıl Özgentürk’ün yazısının sarsıcı etkisini şimdi başka anlamlar yüklesem de hala hissedebiliyorum. Çünkü zaten karşısında olduklarınızın saflarından gelen saldırılara anlam vermek kolaydır, bunlar sizi biler bile ama yanınızda olduğunu kafadan kabul ettiğiniz bir insandan darbe almak kolay atlatılır bir şey değildir. Benim bireysel üzüntümdü bu, ben böyle zannediyordum, entelektüel ve aydın bir insanın orda gün gibi açık yağmaya karşı duracağından emindim. Başka türlüsü nasıl olabilirdi ki? Aldığımız duyumlar ve ondan gelen mesajlar da böyle olduğunu gösteriyordu. Her şeyi çok iyi biliyordu ve sözde bizi destekliyordu. Ama sonra, bize bir kelime bile etmeden şirketin tesisini gezip bu soyguncularla konuşup (hayal gücümü zorlamak ve başka senaryoları aklıma getirmek bile istemiyorum artık) onları haklı buldu ve bir daha bize dönmeye ve güya öğrendiklerini sormaya bile tenezzül etmeden, yukarıda bir kişinin haklı olarak ömrümde okuduğum en kötü yazı dediği rezillik abidesi o altın madeni yazısını yazdı, halka ve mücadelesine küstahça bir cevap olarak.

Nasıl da aldanmış olduğumu görmem, neden aldanmış olduğumu görmeme sebep oldu. Çünkü Işıl hanımda cisimleşen benim dünya görüşüm işte böyle savruk, işte böyle tutarsız, işte böyle kaypak, işte böyle kafasız bir dünya görüşüydü, sistemin ta kendisiydi aslında. Ancak bu görüşe sahip bir insan, orda bulunan altın şirketlerini bir insan gibi değerlendirebilir, onları iyi ve kötü olarak ayırabilir, kötü sandığına bu rekabette bir tokatçık atıp iyi sandığını göklere çıkartabilir, yağma düzenini onunla özdeşleştirmeyebilir, ondan halkın ve bölgenin gelişimi ve kalkınması için medet umabilir. Ben her şeyden daha değerli işte bununla yüzleştim Işıl hanımın yazısıyla. Şimdi bir sosyalist olmuşsam tabii ki sol klasiklerin yanında bu mücadelede öğrendiklerimin ve bunun içinde özellikle bu yazının da buna katkısı olmuştur. Beni o zamanlar inandığım kafasız görüşle tanıştırdı. Bu görüşün sistem yandaşı yönünü bana gösterdi.

Şimdi beş para etmeyen, içi boş ama süslü laflarla kendini içinde bulduğu, kendi dışında gelişmiş bir çatışmanın keskin safında olmanın verdiği güçle atıp tutuyor. Buna mecbur çünkü var olmasını ve hala okunmasını, böyle sitelerde yer bulmasını, alkış toplamasını bu karşıtlığın bir safı gibi gözükmesine borçlu. Böyle gözükmezse ve bu görüntüsüyle yüceltilmezse başka kim okur ki onu? Gerçek bir karşıt mı peki? Altın madeni hakkındaki yazısı her şeyi açıklıyor. Bergama halkının ve diğer yöre halklarının emperyalistlere karşı hala süren mücadelesi sonsuza dek hatırlanacak, daha birçoklarına örnek olacaktır ama Işıl hanımın kendisi ne kadar ister kültürel isterse siyasi alanda karşıt gözükmeye çalışırsa çalışsın, bu yazısı da sonsuza dek gerçek sınıfının yanında tuttuğu safı kanıtlayan bir belge olarak kalacaktır.

Sitenizin henüz okuru sayılmam ama görünüşte aydın bir site izlenimi edindim. Şurda okuduğum yorumlar ve tepkiler ne kadar da anlamlı, bu siteyi izleyen insanların niteliğini sergiliyor, hepsine yürekten sevgilerimi yolluyorum. Akıl vermek istemem size ama nasıl yorum diye liberal tayfasına yer vermemişsiniz ya da ben göremedim, onlardan şekil dışında bir farkı bulunmayan, sınıfdaşları olan güya diğer saftakilere de yer vermeyin. Onların sizi yansıtmasına izin vermeyin. İnsanların, günün gereği öyle olmuş bu insanları AKP karşıtı gibi tanımalarına yol açmayın. Bu kadar ucuz ve asılsız AKP karşıtlığına ne olur prim vermeyin. Bu ülkede onun söylediklerini yıllardır çok daha gerçekçi, çok daha sağlam şekilde, nice bedeller ödemiş olarak ve ödemeyi göze alarak haykıranlar var. Sahte idoller yaratılmasın artık. Bu ülkenin hala sosyalistleri var...SEVGİLER...

Usul erkandan bahsetmediler mi ışıl hanıma, bizden gözükmeyin bu kadar biraz da eleştiri katın yazıya ki inandırıcı olsun demediler mi? az çaktırmayaydı, alttan alttan yapaydı şunu ya. daha uzun zaman kandırabilirdi bizleri. en azından tartışırdık biz solcular. yok yok öyle demek istemedi bak eleştiriyor da derdi bir bölümümüz en azından. işi öyle aceleymiş ki yani kavga öyle kızışmış ve ona öyle acil ihtiyaç duymuşlar ki hemen yardımlarına yetişmek istemiş, bu yazıyı zor yetiştirmiş. sevinsin artık, altıncıların en hası en "receplisi" en üfürmelisi o modern tesislerde genç kızlarımızı çalıştırıyor, iş veriyor, bölgeyi kalkındırıyor şimdi. bugün genç kızlarımızı, daha önce mücadele edip sonra şirkete kapaklandığını müjdelediği vatandaşlarımızı nasıl çalıştırıyor, kendisini de çalıştırsın, kalkındırsın koza, kanaltürkte altın programı yapsın mesela bu engin altın madenciliği bilgileriyle, bugün gazetesinde yazsın bundan böyle ki biz de müjdesini verelim o nasıl verdiyse... bu gerçekten küstah yazı üstüne yazmak da zor iş valla yazıklar olsun daha önce okuduğum tanıdığım birinden bu yazıyı okuduğum için bende utanıyorum. daha da yazamıyorum.

Sayın Bahadır Pak, Aydınlatıcı yorumunuzu paylaştığınız için çok teşekkür ederim. Bu sayfada ve konuda yazılanları üzülerek takip etmekteyim. Bütün yazılanlardan sonra başka bir cevap beklemek mümkün değildi zaten. Bir dönem sanatlarıyla halkı bilinçlendirme işine girişen aydın diye bildiğimiz insanların içine düştükleri derin çukurun içinden çıkmayı istemek ne kelime, orda tutunacak yeni dallar aradıklarını görüyoruz bu kaynayan süreçte. Daha kötüsü "hocalık" yaparak çevrelerini de bu çukura çektiklerini yazı yazarak, konuşma yaparak ülkenin aydın insanlarını da peşlerinden sürüklemeye çalıştıklarını görüyoruz. Baksanıza Amerikan firmasının köyünde altın arayacağını haber alıp havalara uçuyor sanatçı adayı öğrencisi. Yorumlarda çok şey söylendi aslında. Tekel'le gülen yüzümüz, ona destek gibi yetişen Yunanistan grevinin, Fransa'da, Almanya'da, Hollanda'da, dünyada bir çok ülkede gidilen grevlerin umuduyla heyecanlandığımız bugünlerde bunu baltalayan, çamura ve sise bulayan içimizden biri var. Sizin çok güzel söze döktüğünüz yaşamı bu ülkenin görmediği bir kararlılıkla inatla savunan bir halkın bunu yaparken Tekel işçisinin ve hepimizin ortak düşmanı olanla savaşan bir halkın gerçekten örnek mücadelesine hala dil uzatan biri bu...Hepsi aynı kapıya çıkıyor gerçekten de. Direnişi hakim olan gücün lehine kırmaya, hakim olana önünde diz çöktürmeye. Bu sorumsuz söz ve iddialarının hukuki bir süreci de beraberinde getirmesi gerektiğini düşünüyorum. Böyle bir girişim var mıdır bilmiyorum. Biz neler yapabiliriz bunlara karşı? Bunları da düşünmek lazım. Ben bir daha sayfasına bile bakmayacağım, eleştirmek için bile bakamayacağım uzunca zaman. Burada yazılanları elimin ulaştığı herkese göndereceğim fakat bu da yetmez. En ağır biçimde aydın insanların hepsinin onu mahkum etmesi gerektiğine inanıyorum. Bu ve bunun gibi önümüzdeki günlerde ortaya çıkmaya aday bir sürüsü bir daha ağzını açıp bizim taraftan ve bize konuşamamalı, gerçekten de hitap etmesi gereken kesime, bugün yazdıklarının altına rahatça imza koyabilecek olanların cephesine havale edilmeli. Bir de kimse bunları önümüze aydın diye sürememeli artık. Yazdıkları çizdiklerinin ve kendilerinin görüldüğü her yerde bu rezillikleri faş edilmeli. Yazık olan şudur ki, bu ülkenin sanatı, böyle sanatçıların, yazarların ...tekelindedir. Bunlar da bizim elimizden gelmeyene güvenerek at koşturmaktadırlar. Size gönülden tekrar teşekkür ederim içinde bulunduğunuz mücadelede kolaylık dilerim. Saygı ve sevgilerimi sunarım... M. Ceylan 1918 sayılı yorumun sahibi