Türkiye - Yorum - Dünya - Soldan - Okuldan-Kentten - Ekonomi - Medya - Bilim - Kültür - Spor - Veri - Anket - Faydalı Bilgi - Faydasız Bilgi - Ağır Yazılar
Kullanıcı girişi
Bugün en çok / en son
Günün Resmi
Türkiye - Yorum - Dünya - Soldan - Okuldan-Kentten - Ekonomi - Medya - Bilim - Kültür - Spor - Veri - Anket - Faydalı Bilgi - Faydasız Bilgi - Ağır Yazılar
Yorumlar
Balthus - Mutlu Günler, V. Beckham, tamirci ve kendisi
8 Eylül 2010, yazan Ali Mert,
Yorum no: 4493
Evet, dün söz verdiğimiz gibi bugün de Balthus'un "Mutlu günler"ine yer veriyoruz. Resim öyle bir popüler olmuş, öyle bir popüler olmuş ki, Victoria Beckham bile poz verirken ona anıştırmada bulunmuş:
Victoria Beckham, aynaya bakmayı "unutup" bize bakarken, bir başka Balthus esinli fotoğrafta, ayna kuralına uyulmuş, lâkin bu defa da, şömine ve onunla uğraşan yarı çıplak delikanlı yerine, "tamirci fantağzisi" daha uygun bulunmuş:
Son olarak, Balthus'un resmini Balthus'a uygulamaya çalışanlar da, karısı ona ayna uzatırken şu şekilde fotoğrafını çekmişler, iyi etmişler:
Resim kaynağı: http://sauer-thompson.com/conversations/archives/002369.html
Balthus - Katia okuyor
7 Eylül 2010, yazan Ali Mert,
Yorum no: 4471
"Gitar dersi"nde gitar vazifesi gören genç kız ya da "Mutlu günler"de erkek şömineyle uğraşırken aynada kendini keşfeden genç kız (yarın yayınlayalım bunu da) kadar olmasın, "Okuyan Katia"sı da ünlü bir resmi Balthus'un. Daha dün sokakta gördüğümüz kıza da çok benziyor!
Yine de Katia kimdir bilmiyoruz. Balthus da kendisi ve resimleri hakkında pek bir şey bilinmesini istemiyor zaten. Londra'da Tate Galeri'de 1968 senesinde retrospektif sergisi açıldığında ve galeri kendisinden biyografik bilgi iletmesini rica ettiğinde şöyle bir telgraf çekmişmiş vikipedi'ye göre:
"NO BIOGRAPHICAL DETAILS. BEGIN: BALTHUS IS A PAINTER OF WHOM NOTHING IS KNOWN. NOW LET US LOOK AT THE PICTURES. REGARDS. B." (biyografik ayrıntıya gerek yok. balthus kendisi hakkında hiçbir şey bilinmeyen bir ressamdır. şimdi resimlerine bakalım. saygılar. b.)
Resim kaynağı: http://justunderthesurface.files.wordpress.com/2010/07/balthus-01.jpg
Balthus - Commerce St. Andre Sokağı
6 Eylül 2010, yazan Ali Mert,
Yorum no: 4453
Balthus'un "tartışmalı" ve "rahatsız edici" resimlerine bir günlük ara verip, "sakin bir sokak resmi" ile devam edelim. Ancak Paris'teki bu sokağın, Fransız devriminin liderlerinden Marat (8 numarada ikamet etmiş) ve Danton'un (20 numarada ikamet etmiş) kaldığı sokak olduğunu, Marat'nın sokakta bağıra çağıra gazete satarak "sükûnet"i sık sık bozduğunu da belirtelim!
Balthus'un resminde sağda en ön planda yer alan genç kızın ise, diğer resimlerinde kitap okurken, yahut çıplak bedenini incelerken resmedilen kız ile "hemen hemen aynı kişi" olduğunu da ekleyelim...
Resim kaynağı: http://artchive.com/artchive/B/balthus/balthus_saint-andre.jpg.html
Balthus - Gitar dersi ve Bono tabii ki
3 Eylül 2010, yazan Ali Mert,
Yorum no: 4417
"Tartışmalı resim" ise "tartışmalı resim" işte! Ergen bir kız bedeninin gitar gibi kullanılıp okşanmasıyla "kompozisyon"u yahut "su"yu çıkarılan bu "gitar dersi", yirminci yüzyılın en meşhur ressamlarından biri kabul edilen, hayatteyken Louvre müzesinde eserlerinin sergilendiğini görebilen birkaç ressamdan biri olduğu söylenen meşhuuuur Balthus'un en meşhur resmi.
Gerçi bugün meşhurlukla ilgili asıl mevzumuz Bono idi. İşte onun da varmış bir bağlantısı, ekşi sözlük'ten, "9. balthus entri"sinden öğrendik: bir evvelki yüzyılın en önemli gerçekçi ressamlarından. hem münzevî, hem de birçoklarıyla sıkı fıkı bir tipti rahmetli. cenazesinde bono abimiz şarkı söylemiş, belirtmeden geçmeyelim.
Evet, cenazesinde Bono'nun şarkı söyleyebileceği denli meşhur ressamımız Balthus'la ilgili ilk "ekşi entri" ise onu merak edenler için kısa bir özet geçiyor : tam adıyla balthazar klossowski de rola. kadri bilinmemiş polonyalı ressam ve yazar e. klossowski'nin oğlu, balthus. 1900'lerin başında paris'te doğdu. ailesi bir sanat komününün parçasıydı zaten, çevresinde derain, bonnard, rilke gibi adamlar vardı hep. onlardan feyz alması, onlara özenmesi kaçınılmazdı. formel bir eğitim almadan, oraya buraya savrularak resim sanatını öğrendi balthus. annesinin yakın arkadaşı rilke, kendi dostu camus de bu yolda onun destekçileri oldular. başlarda şiirsel natüralizmin egemen olduğu sokak, eviçi resimleri, düşsel peyzajlar çizen balthus zamanla sürrealizmin daha belirginleştiği, alman nouvelle objectivité (yeni nesnellik) akımlarının eksenine girdi; daha içe kapalı, gizli anlamlı, erotik resimler çizmeye başladı. pedofilik ögeler taşıyan lolita resimleri, uyuyan la belle'ler, çizmeli kediler, kadın, erkek ve hayvan anatomilerini bambaşka stillerde kaynaştırdığı grotesk figürler, bu çok kişisel ve masalsı tarzın nüveleri. temelde hiçbir okula bağlı kalmadı balthus. onaylanmayan hayatını da modelleriyle isviçre'deki dağ evinde kedileriyle, ya da paris banliyölerinde asosyal bir şekilde geçirdi. hayatında çok az söyleşi yaptı, fotoğraf çektirdi. bu haliyle bana biraz da salinger'ı hatırlatır kendisi. camus'nün la peste (veba) ve etat de siége (sıkıyönetim) yapıtlarına çizdiği dekorlar görülesidir. bu özgür ve dahi adamın tek varisi, oğlu biraz tanıtmıştır onu dünyaya; çıkarabilmiştir onu kozasından. tabloların sergilere, müzelere, kitaplara girmesinin müsebbibi de biraz o'dur. geçen sene (2001) kaybettik kendisini.
bugünlük bu kadar malumat kâfi.
Resim kaynağı ise viki: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Guitarlesson.jpg
Balthus - Oturma odası
2 Eylül 2010, yazan Ali Mert,
Yorum no: 4410
Resmi koyduk, bir yorum gerek şimdi, değil mi? Rubens falan iyiydi de, Rönesans'tan yine bugüne doğru gelelim dedik. Gelmişken "tartışmalı" bir ressam seçelim dedik. Tartışmaların ortasında, "Balthus'u taşa vurduk" gibi denyoca espriler de yapabilelim dedik. Ama bu "oturma odası" resminde tartışılacak bir şey yok ki, zaten vaktimiz de yok, tartışmalı resimlerini, ergen kızlar ve cinsel taciz meselelerini yarına bırakalım dedik. Vakitsizlikten Balthus'un bu resimle ilgili sözlerini bile çeviremedik, (maalesef) İngilizce'sini verdik:
I often paint young girls who are reading. It’s surely because I saw the act of reading as a way to enter life’s deeper secrets. Reading is the great means of access to myths. Green, Gracq, Char, Jouve, Michaux, and Artuad were frequent passageways, as well as the great holy writings of the Bible and initiates like Dante, Rilke, the Pléiade poets, the great Chinese writers, the mystics John of the Cross and Teresa of Avila, not to mention Carroll, the pure German poet Ludwig Tieck, and Indian epics. All these texts and authors were landmarks in my life, and gave me another dimension of time to which I soon felt myself summoned. My young girls who read in dreaming poses are escaping from fleeting, harmful time . . . Fixing them in the act of reading or dreaming prolongs a privileged, splendid, and magic glimpsed-at time. A suddenly opened curtain sheds light from a window and is seen only by those who know how. Thus a book is a key to open a mysterious trunk containing childhood scents. .
Resim kaynağı: http://www.pierretristam.com/Bobst/07/c112707.htm
Rubens ve Brueghel - Görmenin alegorisi
31 Ağustos 2010, yazan Ali Mert,
Yorum no: 4386
Rubens yayınımıza verdiğimiz dört günlük kuşlu, çocuklu ve de zorunlu aranın ardından, sadece "solo resimleri" ile değil "kolektif eserleri" ile de bilinen ressamımızdan, son kez, Brueghel üstadımızla birlikte yaptığı bir resmi paylaşalım istedik. Brueghel'lerin yaşlı olanı ile birlikte çizdikleri "görmenin alegorisi"nde, rönesansın bu iki büyük ressamı, özellikle ressamların neyi, nasıl görüp tuvale aktardıklarına dair karışık bir stüdyo/atölye tablosu sunuyorlar. Bütün o resimleri, heykelleri, portreleri, dünyevi ve kutsal görüntüleri, kendilerine melekler mi gösteriyor; yoksa atölyenin dışarı açılan kapılarından gerçek dünya mı içeri sızıyor? Daha önce resimlerine yer verdiğimiz Brueghel'in "ayrıntı işçiliği" Rubens'in tarzı ile birleşince yeni bir görme biçimi mi ortaya çıkıyor? Brueghel, Rubens'in tablosuna niye karışıyor? Yok öyle değil, aslında tersi söz konusu; Rubens, Brueghel'in tablosuna karışıyor. Zira "izlek" Brueghel'in. Daha önce "işitmenin alegorisi"ni (Kaynak), "kokunun alegorisi"ni (Kaynak) ve "zevkin alegorisi"ni (Kaynak) çizen ressam, bu kez yanına Rubens'i alıp "görüş"ü ve görme biçimlerini çoğaltmaya çalışıyor...
Resim kaynağı: http://www.abcgallery.com/B/bruegel/jan7.html
Rubens - Kuş ile çocuk
26 Ağustos 2010, yazan Ali Mert,
Yorum no: 4341
Hollanda'da doğan, İtalya (Floransa, Venedik) ve İspanya'da resim sanatının ve rönesansın merkezlerinde kendisini geliştiren, Titian, Tintoretto ve Raphael etkisinde kendi üslubunu yakalayan, Caravaggio ve Caracci gibi çağdaşlarıyla birlikte resmin doruğuna tırmanan, klasiğin gücü ve etkisiyle bugün de hayranlıkla izlenen Peter Paul Rubens; bir bebeciğin eline kondurduğu kuşla, masumiyetin ve haşarılığın, dünyaya merak ve oyun dolu bakışın sevecen bir resmini daha bırakmış bizlere.
Sinema, müzik ve edebiyat ağırlıklı göndermeler serbest ya bu köşede, Ken Loach'un, bir çocuğun yırtıcı bir kuş yavrusunu eğitmeye çalıştığı, "Kerkenez" filmi de geldi aklımıza. İzlene!..
Resim kaynağı: http://www.abcgallery.com/R/rubens/rubens64.html
Çocukları konu alan filmler -
26 Ağustos 2010, yazan safuska,
Yorum no: 4343
Çocukları konu alan filmler - hani artık ayrı bir sektör haline gelen çocuk filmleri değil ama - insanı apayrı bir dünyaya götürüyor gerçekten de. Böyle son izlediğim film "kirpi" (le hérisson) idi ve çok beğendim. Varsa bildiğiniz, önereceğiniz, ama özellikle kahramanı bir kız çocuğu olan başka bir film, zevkle izleriz.
çocukları konu alınca,
26 Ağustos 2010, yazan Ali Mert,
Yorum no: 4344
çocukları konu alınca, genelde aileden, okuldan, (dini) eğitimden ve toplumdan kaynaklı baskı unsurlarını da ele alırlar bir şekilde. zorladım hafızamı, teneke trampet'e schlöndörff yorumu benim belleğime en çok kazınanı galiba. özellikle büyümeme kararı veren, çığlığıyla camları çatırdatan çocuğumuz oscar'ın, büyüklerin dünyasına masanın altından bacak hizasında olan bitenlerle daldığı sahne - kendi çocukluğumla, gün'e gelen komşu teyzelerle bir paralellik kurmanın da etkisiyle - hafızama iyi kazınmış nedense! bergman'dan fanny ve alexander'ı da pek sevdiğimi hatırlıyorum ama ondan bir sahne kalmamış aklımda mesela. çocukluktan ergenliğe, liseye ve isyana uzanılırsa, lindsay anderson'dan "if" bir numara! tek başına "çocukları konu aldığı" söylenemez ama truffaut'nun savaşın çocuklarını/savaşan çocukları anlattığı filmi ve çocukların delice koşturmacası; yine aynı kategoriye girmese de, de sica'nın bisiklet hırsızları'nda çocuğun babasıyla restorana gittiği ve yan masadaki zengin çocuğuna "hava basmaya" çalıştığı sahne (yine benim için) unutulmazlar arasında. vardır daha ama hafızanın ilk elden "erişim izni" bu kadar galiba...
Çocuk güzel mi?
26 Ağustos 2010, yazan Ziyaretçi,
Yorum no: 4346
Çocuğun, bacağından iple bağlı bir kuşa eziyet ettiğini yalnız ben mi görüyorum?
Ayrıca çocuk bebecik de değil. Yaptığı iş en az 3-4 yaşlarında olduğunu gösteriyor. Kuş çırpındığında ipi bırakmadığına göre 5-6 da olabilir. Aşırı şişman olduğu için bebek sanılıyor sanırım.
Dünyaya 'merak ve oyun dolu' bakışı da ben göremiyorum. Çocuk, havadaki elinin işaret parmağıyla, bacağından bağlı kuşun kafasına vurup onun çırpınışını boş gözlerle izliyor. Bakışına, duruşuna bakılırsa elinde çırpınan canlının -bırakın acısını, korkusunu- heyecanına bile ortak değil. Yaptığı işin kötülüğünden bihaber bir çocuğun bile, en azından, kuşun çırpınmasıyla birlikte heyecanlanması gerekir. Bunun bile olmayışı çocuğun masumiyetinden de şüpheye düşürüyor beni.
Karşımızdaki çocuk hiç de sevimli değil.