Günün Resmi

"Turhan Selçuk (1922 Milas, Muğla - 11 Mart 2010, İstanbul), Türk mizahının önde gelen isimlerinden olup Türkiye'de mizaha yön veren karikatüristlerden biridir. Türkiye'de Semih Balcıoğlu ve Ferit Öngören ile beraber Karikatürcüler Derneği'nin kurucularındandır. İlk olarak Akbaba'da çalışmaya başlamış, ondan sonra Aydede, Yön, Devrim Örneği gibi dergilerde ve Milliyet, Akşam gibi günlük gazetelerde çalışmıştır. Özellikle Abdülcanbaz tiplemesi çok ün kazanmıştır. Türkiye ve Avrupa'da bir çok müzede karikatürleri sergilenmiştir. Halen Cumhuriyet gazetesinde çizmektedir. Gazeteci-yazar İlhan Selçuk'un kardeşidir. KARİKATÜRİST Turhan Selçuk, Acıbadem Maslak Hastanesi'nde karın içindeki aort damarının yırtılması nedeniyle ameliyat oldu. Bu ameliyat sonrasında yoğun bakıma kaldırılan Karikatürist Turhan Selçuk hayata gözlerini yumdu. Turhan Selçuk hayatını kaybettiğinde tarih 11 Mart 2010 u gösteriyordu."

Kaynak:  http://tr.wikipedia.org/wiki/Turhan_Selçuk

Daha ayrıntılı bir özgeçmiş ve Aşık İhsani’nin bir güzellemesi ise ekşi sözlük’ün Turhan Selçuk maddesinden:

1922de milasda (muğla) doğdu. ilk karikatürleri 1941de adanada türk sözü, istanbulda kırmızı beyaz ve şutta yayımlandı. 1948de şaka, akbaba, tasvir ve aydede dergilerinin kadrolarında yer aldı. ertesi yıl yeni istanbul gazetesine girdi. abdli karikatürcü saul steinbergin “çizgiyle mizah” anlayışını benimsedi. aynı gazetede karikatür tarihini ele alan yazılar kaleme aldı. “grafik mizah”ın karikatürün evrensel anlatımı olduğunu savundu. 1951de ilk sergisini açtı; 1952de, kardeşi ilhan selçuk ile birlikte öncülerinden olduğu 1950 kuşağının ilk yayını 41 buçuk adlı mizah dergisini, 1953te de karikatürü yayımladı. ilk kitabı turhan selçuk karikatür albümünü çıkardığı 1954te milliyet gazetesine başkarikatürcü olarak giren sanatçı, oluşturduğu karikatür üslubunu bu dönemde geometrik bir estetiğe oturtmaya başladı ve bu tür yapıtları, kardeşiyle birlikte çıkardığı mizah dergisi dolmuşta ivme kazandı. 1957de milliyette “abdülcanbaz” adlı ünlü çizgi roman kahramanının maceralarına başladı; 1959da 140 karikatürde yeni dönem yapıtlarından bir seçki düzenledi. 1960larda italyan mizah dergisi ii travasonun kadrosuna girdi. 1961de haftalık politika dergisi yönde çizmeye başladı; 1962de turhan 62, 1964te ise hiyeroglif, 1969da hal ve gidişi yayımladı. aynı yıl ikinci kez yeni istanbula döndü, daha sonra akşama geçti, 1972de ise cumhuriyet gazetesinde haftalık panaromik politik karikatürler çizmeye başladı. 1979da aniklopedik albümü söz çizginini yayımladıktan sonra 1980de milliyete döndü. halen cumhuriyet gazetesinde çalışmaktadır.

1992de on üçüncü kişisel sergisiyle 50. sanat yılını kutladı. “insan hakları” adını taşıyan bir karikatür sergisi, birçok büyük kentte (strasbourg, izmir, 1992; nürnberg, dortmund, duisburg, stuttgard, mannheim, munih, 1993; leipzig, üsküp, lefkoşe, 1994; frankfurt, 1995) açıldı.

istanbul gazeteciler cemiyetinin gazetecilik başarı armağanı yarışmasında 1955te birincilik ödülünü, 1983, 1986, 1987, 1989 ve 1990`da başarı ödüllerini; italyada uluslararası bordighera karikatür yarışmasında 1956da altın palmiye ile aero club gümüş kupasını, 1962de gümüş hurmayı; 1970te italyada ippocampo-vasto karikatür festivalinde ippo campo ödülünü, 1971de türkiye sanatçılar birliğinin halkın sanatçısı ödülünü ve 1975te italyada vercelli karikatür bienalinde gümüş kupayı kazandı. yapıtları abd, kanada, italya, bulgaristan, isviçre ve polonyada karikatür müzelerine alındı. 1992de sıvas cumhuriyet üniversitesinin onursal bilim doktoru ünvanına, 1997 yılında da anadolu üniversitesi fahri doktora ünvanına layık görüldü.

turhan'a-

çiz be turhan kara günün bağrını
kanata kanata çiz bıçak bıçak
çiz yiğidim çizeceğin her çizgi
sosyalizmin açık yolu olacak

ey benim çağımın dövüşken eri
çiz kazı kökünü yıkılsın geri
çiz daha çiz, tarihimin boş yeri
senin çelik kaleminle dolacak

daha güçlü daha güçlü çizgi at
her çizginin baş ucuna kurşun kat
pikasso ve nazım gibi şu sanat
dünyasında bil ki adın kalacak.

Aşık İhsani

Delacroix resimlerini paylaşmaya başlarken duyurmuştuk, en nihayetinde "halka önderlik eden özgürlüğe" ulaşırız diye!

Fransız Devrimi'nin "eşitlik, özgürlük, kardeşlik" sloganı 1830'da bir kez daha sokağa çıktığında, mavi ve beyazın önünde "kızıl" daha fazla parıldıyor galiba. Resmin "resmi" yorumlarına baktığımızda; bayrağı taşıyan Marianne'in rolü, çıplaklığı ve önderliği konusunda bir sorun olmasa da, melon şapkalı tüfekli kişinin Delacroix'nın kendisi olup olmadığı tarihçiler ve sanat tarihçileri için tartışmalı bir konu. 

Delacroix'nın bu en çok bilinen resminin birçok "uyarlaması" ("cover"ı) da mevcut. Ülkemizden Zeki Faik İzer'in Atatürk ve Türk bayrağıyla gerçekleştirdiği "İnkılap Yolunda" adlı uyarlamasının yanı sıra, afişler, albüm kapakları ve başka "kapak"lar da var. Hepsini alt alta, şu adreste bulmak mümkün: http://search.it.online.fr/covers/?m=1830

Delacroix'nın tablosu ile Zeki Faik İzer'in uyarlamasının eleştirel bir incelemesi için ise Hasip Akgül'ün Görme Kılavuzu adlı kitabını okuyacaksınız. Başka çaresi yok!

Resim kaynağı:  http://www.abcgallery.com/D/delacroix/delacroix10.html

Bir portrenin, birlikteliğin, elmanın, isyanın, sevdanın... öbür yarısı. Yorumu da dünkünün (Frederic Chopin'in bitmemiş portresinin) aynısı...

Kaynağı:  http://www.abcgallery.com/D/delacroix/delacroix13.html