Yunanistan Komünist Partisi'nin oyları (1926-2009)

Yunanistan'da güçlü bir komünist partinin olduğu söyleniyor. Gerçekten de Yunanistan'da komünist adını taşıyan güçlü, yüzbinlerle ifade edilen oy oranlarına ulaşan, çok ciddi sayıda üyesi olan, çalışan yığınları harekete geçirebilen bir parti vardır. Peki bu acaba gerçekten Marksist-Leninist anlamda bir komünist parti midir? Bir partinin gerçek bir komünist parti olup olmadığının tayininde o partinin üye sayısı, oy oranı vb. tek başına bir ölçü olamaz. Leninizme göre esas ölçüt bu partinin elindeki güç oranında proletaryayı zora dayalı proleter devrim ve proletarya diktatörlüğü için hazırlayıp hazırlamadığıdır. Acaba Yunanistan Komünist Partisi'nin böyle bir çabası var mıdır? Tabii ki bu soruları kendi partileri için sormayanların başka partiler için de sormalarını beklemek safdillik olur. Ama gerçek komünistler bu soruları dürüstçe sormak ve cevap almaya çalışmak zorundadır.

Yunanistan Komünist Partisi benim sıradan bir komünist olarak görebildiğim kadarıyla son dönemde anti-Stalinizme, revizyonizme, sosyal-forumcu neo-reformizme karşı geleneksel KP'lerin çoğunda pek sık raslanmayan önemli tezleriyle öne çıkıyor. Ancak net bir iktidar perspektifi yok ve proletaryayı zora dayalı proleter devrim için hazırlama gibi bir çabası yok. Bu noktada revizyonist geleneksel belirsizlik anlayışını koruyor ve sürdürüyor. Oysa Yunanistan'daki koşullar başka bir tutumu her geçen gün daha şiddetli biçimde dayatıyor.

Ben "devrimi deneyen" YKP'den bahsetmiyorum. Bugünün YKP'sinden bahsediyorum. Devrimi deneyen YKP'nin başında Zahariadis gibi gerçek bir komünist vardı. O dönemde dünya komünist hareketi revizyonizmin hegemonyası altına girmemişti ve başında Stalin bulunuyordu. Stalin'in ölümünden sonra Zahariadis YKP'nin yönetiminden uzaklaştırıldı ve SSCB'deki bir kampta çok acı bir biçimde ölüme mahkum edildi. YKP yakın zamana kadar devrimi deneyen YKP'nin lideri Zahariadis'in itibarını iade etmedi. On yıllar boyunca Kruşçevizmi ve Brejnevizmi ve onların "barışçıl geçiş" teorilerini savundu. SSCB'nin çözülüşünden sonra YKP bir yeniden yapılanma yaşadı. Revizyonist dönemdeki çizgisini belli bir özeleştiriden geçirdi. Bunlar olumlu şeyler ama ne bu olumlu gelişmeler, ne de YKP'nin örgütlediği grevlerin sayısı ve gücü benim sorduğum soruya kesin bir yanıt oluşturmuyor: YKP devrimi yine "deneyecek" mi? Daha doğru biçimde formüle edersek: proletaryayı zora dayalı proleter devrim ruhuyla eğitiyor mu? Örneğin Yunanistan'daki mevcut gelişmelerden bu anlamda yararlanıyor mu? Bu bir şaka değil, gerçek bir komünist partiyle lafta komünist olan bir partinin en temel ayrım noktasıdır. Her ülkedeki her sıradan Marksistin bütün ülkelerdeki komünist olma iddiasındaki bütün partiler için bu ayrımı sorgulaması "gülünecek" birşey olmadığı gibi mutlak bir sorumluluğudur.