Skip to content

Bakın, nasıl da çözmüşler, 'çocuk' ve 'faşizm' sorunlarını ilk çağda (dikkat, ironi barındırır)

17 Şubat 2010, ekleyen Ali Mert

"Jean Monnier, okullar için hazırladığı bir tarih kitabında İsparta toplumunun eğitim düzeniyle ilgili olarak şunları söylüyor:

İhtiyarlar Meclisi çocuğu yapılı bulduysa çocuğun yaşamasına karar verilir, yoksa çocuk uçurumdan atılırdı. Çocuk yedi yaşına basınca annesinden alınırdı, yirmisine kadar yaşıtı olan arkadaşlarla birlikte eğitmenlerin gözetiminde yaşardı: eğitimde gittikçe güçleşen bir basamaklar dizisini aşardı bu arada. Çocuğun bedenini geliştirmeye, ruhunu işlemekten çok kişiliğini oluşturmaya çalışırlardı. Onu dayanıklı kılmak için on iki yaşından sonra ona güç giyilen giysiler, kaskatı bir yatak verilirdi. Önüne çok az yiyecek konulurdu. Bu yüzden yiyeceğini çalarak sağlamak zorundaydı. Yakalandı mı cezayı yerdi. Bu yüzden gözüpek olmaktan çok, hileci ve işbilir olmak zorundaydı. Kıdemlilerin alaylarına ve eğitimcilerin dayaklarına gık demeden katlanması gerekiyordu. Plutarkhos bir geç zaman geleneğini bize yansıtır, buna göre bir bayram nedeniyle Artemis sunağının önünde toplanan çocuklar kim sesini çıkarmadan en çok kırbaç yiyecek yarışına katılırlardı, çocuklardan bazısı bu yarışta ölürdü. " 

Kaynak: Afşar Timuçin, "Gerçekçi Düşüncenin Kaynakları", sayfa 145, de yayınevi, Ocak 1984

İlgili sayılabilecek olmasından endişe duyduğumuz haberler: http://www.haberveriyorum.net/haber/tiyatrolardaki-cocuk-gurultu-patirtilarina-isyan ve de http://www.haberveriyorum.net/yorum/erkin-ozalp-bazi-solcular-tekel-direnisinden-rahatsiz

 

 

 

AdaptiveThemes